அரசியலமைப்பு (131வது திருத்தச்) மசோதா, 2026 மக்களவையில் தோல்வி பின்னணி: ஒருங்கிணைந்த எதிர்க்கட்சிகள், அரசியலமைப்பு (131வது திருத்தச்) மசோதா, 2026-ஐத் தோற்கடித்தன. இம்மசோதாவிற்கு ஆதரவாக 298 வாக்குகளும், எதிராக 230 வாக்குகளும் பதிவாகின; அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களுக்குத் தேவைப்படும் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை (352 வாக்குகள்) கிடைக்காததால் இது தோல்வியடைந்தது. 2029 பொதுத் தேர்தல்களுக்கு முன்னதாகப் பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீட்டைச் செயல்படுத்துவதோடு இணைத்து, 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் மக்களவை இடங்களை மறுபகிர்வு செய்வதே இம்மசோதாவின் நோக்கமாகும். இத்தோல்வியைத் தொடர்ந்து, அரசாங்கம் தொடர்புடைய மேலும் இரண்டு மசோதாக்களைத் திரும்பப் பெற்றது: ஒன்றியப் பிரதேசச் சட்டங்கள் (திருத்தச்) மசோதா, 2026 மற்றும் தொகுதி மறுவரையறை மசோதா, 2026. இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மை வகைகள் நாடாளுமன்றத்தில் ஒரு சட்டத்தை உருவாக்கும் செயல்முறை, ஒரு மசோதா அறிமுகப்படுத்தப்படும்போது தொடங்கி, குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலைப் பெற்றவுடன் நிறைவடைகிறது. பல்வேறு விவகாரங்கள் குறித்து முடிவெடுக்க, இந்திய நாடாளுமன்றம் நான்கு வெவ்வேறு வகையான பெரும்பான்மைகளைப் பயன்படுத்துகிறது. அவை: எளிய பெரும்பான்மை, தனிப்பெரும்பான்மை, பயனுறு பெரும்பான்மை மற்றும் சிறப்புப் பெரும்பான்மை. எளிய பெரும்பான்மை சபையில் வருகை தந்து, உண்மையில் வாக்களிக்கும் உறுப்பினர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் ஒரு முன்மொழிவை ஆதரிக்கும் நிலையையே இது குறிக்கிறது. இது பின்வரும் சரத்துகளில் பிரதிபலிக்கிறது சரத்து 100 – சபைகளில் வாக்களித்தல், 'குறுவெண்' (Quorum) மற்றும் காலியிடங்கள் இருந்தபோதிலும் சபை இயங்குதல் ஆகியவை குறித்து இது பேசுகிறது. சரத்து 108 – இரு சபைகளின் கூட்டுக் கூட்டங்களுக்கு வழிவகை செய்கிறது. சரத்து 169 – மாநிலச் சட்ட மேலவைகளை உருவாக்குதல் அல்லது நீக்குதல் தொடர்பானது. சரத்து 356 – குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சியை அமல்படுத்துவது தொடர்பானது. நடப்பு தகவல்கள் மேகாலயா மாநிலம், ஆங்கிலத்துடன் சேர்த்து, அம்மாநிலத்தின் பூர்வீக மொழிகளான காசி (Khasi) மற்றும் காரோ (Garo) ஆகியவற்றை மாநிலத்தின் அலுவல் மொழிகளாக அறிவித்துள்ளது. பின்வருவனவற்றிற்கு எளிய பெரும்பான்மை தேவைப்படுகிறது நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநிலச் சட்டமன்றங்கள் இரண்டிலும் சாதாரண மசோதாக்களை நிறைவேற்றுவதற்கு. நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம், நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு, ஒத்திவைப்புத் தீர்மானம் மற்றும் கண்டனத் தீர்மானம் போன்ற தீர்மானங்களை அங்கீகரிப்பதற்கு. நிதி நெருக்கடி நிலை மற்றும் குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி தொடர்பான தீர்மானங்களை நிறைவேற்றுவதற்கு. ஒரு மாநிலச் சட்ட மேலவையை உருவாக்குவது அல்லது நீக்குவது குறித்து முடிவெடுப்பதற்கு. மக்களவை சபாநாயகர் மற்றும் துணை சபாநாயகர் போன்ற பதவிகளுக்கான தேர்தல்களை நடத்துவதற்கு. தனிப்பெரும்பான்மை (Absolute Majority) சபையில் எத்தனை உறுப்பினர்கள் வருகை தந்துள்ளனர் அல்லது வாக்களிக்கின்றனர் என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், சபையின் மொத்த உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோரின் ஆதரவைப் பெறுவதையே இது குறிக்கிறது. பொதுவாக, நாடாளுமன்றம் அல்லது மாநிலச் சட்டமன்றங்களின் அன்றாடச் சட்டமியற்றும் பணிகளுக்கு இவ்வகைப் பெரும்பான்மை பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. பொதுத் தேர்தல்களுக்குப் பிறகு மத்தியிலோ அல்லது மாநிலங்களிலோ அரசாங்கத்தை அமைக்கும்போது இது முக்கியமாகத் தேவைப்படுகிறது; அப்போது ஒரு கட்சி அல்லது கூட்டணி, மொத்த உறுப்பினர்களில் பாதிக்கும்…
