தடுப்புக்காவல் சட்டங்கள்
- இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 19 : பேச்சு, கருத்து, செயல்பாட்டு சுதந்திரம் போன்ற அடிப்படை சுதந்திரங்களை வழங்குகிறது.
- இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 21 : வாழ்வு மற்றும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கிறது, இதில் தனிநபரின் கௌரவம் மற்றும் கண்ணியமான வாழ்வுக்கான உரிமை அடங்கும்.
- இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 22(3)-(7) : எந்தவொரு நபரும் குற்றவாளி என நிரூபிக்கப்படாமல் தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்படுவதற்கான சில விதிவிலக்குகளைக் குறிப்பிடுகிறது, அத்துடன் தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு நபருக்கு வழங்கப்படும் பாதுகாப்பு அம்சங்களையும், தடுப்புக்காவல் சட்டங்களை பாராளுமன்றம் உருவாக்குவதற்கான அதிகாரத்தையும் விவரிக்கிறது.
- இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 22 : சில வழக்குகளில் கைது மற்றும் காவலில் வைப்பதற்கு எதிரான பாதுகாப்பை வழங்குகிறது.இது கைது செய்யப்பட்ட நபர்கள் கைதுக்கான காரணத்தை தெரிவிக்க வேண்டும் என்றும், அவர்கள் சட்டப் பயிற்சியாளரை அணுகி ஆலோசனை பெறுவதற்கான உரிமையை மறுக்கக்கூடாது என்றும் கூறுகிறது. இருப்பினும், தடுப்புக் காவல் சட்டங்களுக்கு இந்த பிரிவு விதிவிலக்குகளை வழங்குகிறது.
- இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 22(4) : இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 22(4), தடுப்புக்காவல் தொடர்பான சட்டங்களின் கீழ் ஒரு நபரை மூன்று மாதங்களுக்கு மேல் காவலில் வைக்க முடியாது என்றும், அப்படி வைக்க வேண்டுமெனில், உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் தகுதி உடையவர்களைக் கொண்ட ஒரு ஆலோசனைக் குழு, அந்த காவலுக்கு போதுமான காரணம் இருப்பதாக பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்றும் கூறுகிறது.
நீதிமன்ற தீர்ப்புகள்
- 2025-ல், Dhanya M. vs State of Kerala (KAAPA, 2007) வழக்கில், இந்திய உயர்நீதிமன்றம் தடுப்புக் கைதி அதிகாரம் மிகக் கவனமாகவும், அரசியலமைப்புச் பாதுகாப்புகளுக்கு முறையாகவும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது.
- K. Nazneen vs State of Telangana (2023) வழக்கில் நீதிமன்றம் கூறியது: வழக்கு சாதாரண சட்ட ஒழுங்கு பிரச்சினை தொடர்பாக இருந்தால் தடுப்புக் கைதி சட்டம் நியாயமானது அல்ல என்றும் கூறியுள்ளது.
