இந்திய அரசியல்

28-May-2026
6 Days
8
0

தேசிய நெடுஞ்சாலைகளில் பாதுகாப்பான பயணம் ஒரு அடிப்படை உரிமை என உச்ச நீதிமன்றம் அறிவிப்பு

பின்னணி : அரசியலமைப்பின் பிரிவு 21-இன் (Article 21) கீழ் உள்ள ‘வாழும் உரிமை’யின் ஒரு பகுதியாக, தேசிய நெடுஞ்சாலைகளில் பாதுகாப்பான பயணம் மேற்கொள்வது ஒரு அடிப்படை உரிமை என்று இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் அறிவித்துள்ளது. இதன் மூலம், பாதுகாப்பான மற்றும் வாகனங்கள் செல்லக்கூடிய சாலைகளை அமைப்பது அரசின் தார்மீக மற்றும் அரசியலமைப்பு கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது.

வழக்கு பின்னணி

- இந்தத் தீர்ப்பு பின்வரும் வழக்கின் கீழ் வழங்கப்பட்டது:

இன் ரே: பலோடி விபத்து எதிர் இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம் மற்றும் இதர தரப்பினர் (2025) (In Re: Phalodi Accident vs. National Highways Authority of India and Others (2025))

நவம்பர் 2025-இல் நிகழ்ந்த இரண்டு வெவ்வேறு சாலை விபத்துகளில் 34 பேர் உயிரிழந்ததைத் தொடர்ந்து, உச்ச நீதிமன்றம் இந்த விவகாரத்தை தானாக முன்வந்து விசாரணைக்கு எடுத்துக்கொண்டது.

அரசின் சாலைப் பாதுகாப்பு இலக்கு

- 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் சாலை விபத்துகளை 50% குறைக்க இந்தியா இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது.

இந்த உத்தி “4 Es” என்ற கொள்கையை மையமாகக் கொண்டு செயல்படுகிறது:கல்வி, பொறியியல் (சாலைகள் மற்றும் வாகன வடிவமைப்பு),சட்ட அமலாக்கம், அவசரகால மருத்துவச் சேவைகள்

உச்ச நீதிமன்றத்தின் அரசியலமைப்புப் பங்கு

உச்ச நீதிமன்றம் அரசியலமைப்பின் பாதுகாவலனாகச் செயல்படுகிறது, மேலும் முழுமையான நீதியை உறுதி செய்வதற்காகச் சிறப்பு அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்த முடியும்.

இந்த வழக்கில், “முழுமையான நீதியை” வழங்குவதற்காக உச்ச நீதிமன்றம் அரசியலமைப்பின் சரத்து 142-ஐ பயன்படுத்தியது.

சரத்து 142 பற்றி

எந்தவொரு வழக்கிலும் முழுமையான நீதியை வழங்குவதற்குத் தேவையான உத்தரவுகளைப் பிறப்பிக்கப் சரத்து 142 உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது.
இந்த அதிகாரங்கள்:
- உச்ச நீதிமன்றத்தின் இயல்பான அதிகாரம் ஆகும்.
- சாதாரணச் சட்டங்களின் வரம்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டது.
- தற்போதுள்ள சட்டம் மௌனமாக இருக்கும்போதோ அல்லது போதியதாக இல்லாதபோதோ இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தேசிய மகளிர் ஆணையம்

சூழல் : இந்தியாவில் முஸ்லிம் பெண்களின் உரிமைகள் குறித்து, ஒரு விரிவான பரிந்துரை அறிக்கையை தேசிய மகளிர் ஆணையம்; உள்துறை அமைச்சகம், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாட்டு அமைச்சகம் மற்றும் சிறுபான்மையினர் நல அமைச்சகம் ஆகியவற்றிடம் சமர்ப்பித்துள்ளது.
நாட்டில் உள்ள முஸ்லிம் பெண்களின் சட்டரீதியான, சமூகரீதியான மற்றும் அரசியலமைப்பு ரீதியான உரிமைகளை வலுப்படுத்தும் நோக்கத்துடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு விரிவான தேசிய அளவிலான கலந்தாய்வைத் தொடர்ந்து, இந்த அறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் தனிநபர் சட்டச் சீர்திருத்தங்கள் குறித்த ஆணையத்தின் கருத்துகள்

அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்புகளும் சட்டச் சீர்திருத்தங்களும்

இந்தியாவில் பெண்களின் உரிமைகளை மேம்படுத்துவதிலும் பாதுகாப்பதிலும், அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்புகளும் அண்மையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சட்டச் சீர்திருத்தங்களும் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன என்று ஆணையம் குறிப்பிட்டுள்ளது.

நீதி பெறும் வாய்ப்பை மேம்படுத்துதல்

பெண்களுக்கு நீதி வழங்கும் அமைப்பை இன்னும் எளிதில் அணுகக்கூடியதாக மாற்றுவதன் முக்கியத்துவத்தை ஆணையம் வலியுறுத்தியுள்ளது; இதன் மூலம் எளிதான சட்ட உதவிகளும் பயனுள்ள நிவாரணங்களும் கிடைப்பதை உறுதி செய்ய முடியும்.

தனிநபர் சட்டங்களின் முற்போக்கான தொகுப்பாக்கம்

சட்டங்களில் உள்ள தெளிவின்மைகளை நீக்கவும், நியாயத்தை உறுதி செய்யவும், தனிநபர் சட்டங்களை இன்னும் தெளிவான, சீரான மற்றும் முற்போக்கான முறையில் தொகுப்பாக்கம் செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை ஆணையம் வலியுறுத்தியுள்ளது.

சிறப்புக் கவனம் செலுத்தப்பட்ட முக்கியப் பகுதிகள்

பின்வரும் விவகாரங்கள் தொடர்பான சிக்கல்களின் மீது சிறப்புக் கவனம் செலுத்தப்பட்டது:திருமணம், விவாகரத்து, ஜீவனாம்சம், குழந்தைப் பராமரிப்பு உரிமை (Child custody), வாரிசுரிமை

முஸ்லிம் பெண்கள் தொடர்பான சட்டங்களின் ஆய்வு

முஸ்லிம் பெண்களின் உரிமைகள் தொடர்பான முக்கியச் சட்டங்களையும் இந்தக் கலந்தாய்வு ஆய்வு செய்தது; அவற்றுள் பின்வருவன அடங்கும்:

முஸ்லிம் தனிநபர் சட்ட (ஷரியத்) பயன்பாட்டுச் சட்டம், 1937

முஸ்லிம் திருமண முறிவுச் சட்டம், 1939

முஸ்லிம் பெண்கள் (விவாகரத்து உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம், 1986

முஸ்லிம் பெண்கள் (திருமண உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2019.

தேசிய மகளிர் ஆணையம் (NCW):

தேசிய மகளிர் ஆணையம் என்பது இந்திய அரசாங்கத்தின் ஒரு சட்டரீதியான அமைப்பாகும்; இது பொதுவாக, பெண்களைப் பாதிக்கும் அனைத்துக் கொள்கை சார்ந்த விவகாரங்கள் குறித்தும் அரசாங்கத்திற்கு ஆலோசனை வழங்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறது
1990-ஆம் ஆண்டின் ‘தேசிய மகளிர் ஆணையச் சட்டத்தில்’ வரையறுக்கப்பட்டுள்ளபடி, இந்திய அரசியலமைப்பின் விதிகளின் கீழ், ஜனவரி 1992-இல் இவ்வமைப்பு நிறுவப்பட்டது.
இந்தியாவில் பெண்களின் உரிமைகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதும், அவர்களின் பிரச்சினைகள் மற்றும் கவலைகளுக்கு ஒரு குரலாக ஒலிப்பதும் தேசிய மகளிர் ஆணையத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும்.
வரதட்சணை, அரசியல், மதம், வேலைவாய்ப்புகளில் பெண்களுக்குச் சமமான பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் உழைப்புச் சுரண்டலுக்காகப் பெண்கள் பயன்படுத்தப்படுதல் ஆகியவை இவ்வமைப்பு முன்னெடுக்கும் பிரச்சாரங்களின் கருப்பொருள்களாக இருந்துள்ளன.
வன்முறை, பாகுபாடு, துன்புறுத்தல் அல்லது உரிமைகள் மறுக்கப்படுதல் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களிடமிருந்து பெறப்படும் புகார்களைப் பெற்று, அவற்றை விசாரிக்கும் பணியையும் தேசிய மகளிர் ஆணையம் மேற்கொள்கிறது