நடைபயிற்சி அல்லது நடப்பதற்கான உரிமையை அடிப்படை உரிமையாக உச்ச நீதிமன்றம் அங்கீகரித்துள்ளது சூழல்: நடைபாதைகளாக வரையறுக்கப்பட்ட இடங்களில் நடப்பதற்கான உரிமை ஒரு அடிப்படை உரிமை என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. நீதிபதிகள் பி.எஸ். நரசிம்மா மற்றும் ஏ.எஸ். சந்துர்கர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு இந்தத் தீர்ப்பை வழங்கியது. அடிப்படை உரிமைகளின் கீழ் நடப்பதற்கான உரிமை அங்கீகாரம் நடப்பதற்கான உரிமை பின்வருவனவற்றின் ஒரு பகுதியாக அமைகிறது என்று நீதிமன்றம் கூறியது: பிரிவு 19(1)(d) – இந்தியப் பகுதி முழுவதும் சுதந்திரமாக நடமாடும் உரிமை, பிரிவு 19(1)(a) – பேச்சு மற்றும் கருத்து சுதந்திரம், பிரிவு 19(1)(b) – அமைதியான முறையில் கூடுவதற்கான உரிமை, பிரிவு 19(1)(c) – சங்கங்களை அமைப்பதற்கான உரிமை, மற்றும் பிரிவு 21 – வாழ்வுரிமை மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரம். பாதுகாப்பான மற்றும் முறையாக வரையறுக்கப்பட்ட நடைபாதைகளைப் பயன்படுத்துவதற்கான உரிமையும் இதில் அடங்கும். பாதசாரிகளின் உரிமைகளுக்கு முன்னுரிமை குறிக்கப்பட்ட நடைபாதைகளில் பாதசாரிகளின் உரிமைகளே முதன்மையானவை என்றும், அவை மோட்டார் வாகனங்களின் போக்குவரத்தை விட முன்னுரிமை பெற வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் அறிவித்தது. நடப்பதற்கான அடிப்படை உரிமையானது, மோட்டார் வாகனங்கள் அனுபவிக்கும் சலுகையை விட மேலானது என்பதை அது வலியுறுத்தியது. செயல்படுத்தக்கூடிய உரிமை மற்றும் தீர்வுகள் பாதுகாப்பான நடைபாதைகளில் நடப்பதற்கான உரிமை மீறப்பட்டால், குடிமக்கள் இழப்பீடு மற்றும் பாதிப்புக்கு முந்தைய நிலையை மீட்டெடுத்தல் உள்ளிட்ட அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்டரீதியான தீர்வுகளை நாடலாம். இத்தகைய தீர்வுகள், 'மோட்டார் வாகனச் சட்டம், 1988'-ன் கீழ் கிடைக்கும் தீர்வுகளிலிருந்து தனித்துச் செயல்படக்கூடியவை.
