ரெட்டமலை சீனிவாசன் (1859–1945) பிறப்பு மற்றும் ஆரம்பகால வாழ்க்கை காஞ்சிபுரம் மாவட்டம், மதுராந்தகம் வட்டம், கோழியாளம் கிராமத்தில் 1859 ஜூலை 7 அன்று பிறந்தார் தந்தை: ரெட்டமலை. "தாத்தா" என்று பரவலாக அழைக்கப்பட்டார். கோயம்புத்தூர் அரசு கலைக் கல்லூரியில் பயின்று, பட்டியல் சாதியினரிடமிருந்து உருவான முதல் பட்டதாரிகளில் ஒருவரானார். 1887-இல் ரங்க நாயகி என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். சமூக சீர்திருத்தம் மற்றும் செயல்பாடுகள் நீலகிரியில் பிரம்மஞான சபையுடனும் (Theosophical Society) ஹென்றி ஸ்டீல் ஆல்காட்டுடனும் இணைந்து பணியாற்றினார். 'பறையர் மகாஜன சபை'யை (1891) நிறுவினார்; இது பின்னர் 'ஆதி-திராவிட மகாஜன சபை' (1893) எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. பஞ்சமி நில மீட்பு, வீட்டுமனைப் பட்டாக்கள், விவசாய நிலம் மற்றும் பட்டியல் சாதியினருக்கான கல்வி ஆகியவற்றிற்காகப் பிரச்சாரம் செய்தார். பள்ளிச் சேர்க்கை மற்றும் சம வாய்ப்புகள் உள்ளிட்ட ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரின் உரிமைகளுக்காகப் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திடம் மனுக்களைச் சமர்ப்பித்தார். நிர்வாகத்தில் சாதிப் பாகுபாடு ஏற்படக்கூடும் என்ற அச்சத்தால், இந்தியாவில் ICS (இந்தியக் குடிமைப் பணி) தேர்வை நடத்துவதை எதிர்த்தார். ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினர் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவர "பறையன்" (1893) என்ற தமிழ் இதழைத் தொடங்கினார். காந்தியுடனான தொடர்பு கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா மற்றும் தென் ஆப்பிரிக்காவில் (1900–1921) வசித்தார். தென் ஆப்பிரிக்காவில் மகாத்மா காந்தியைச் சந்தித்து, நீதிமன்ற மொழிபெயர்ப்பாளராகப் பணியாற்றினார். காந்தி தனது பெயரைத் தமிழில் "மோ.கா. காந்தி" என்று கையெழுத்திட உதவினார். பூனா ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின் போது காந்தியைச் சந்தித்தார்; ஆனால் தீண்டாமை மற்றும் தனித் தொகுதிகள் போன்ற விவகாரங்களில் மாறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தார். அரசியல் வாழ்க்கை 1921-இல் இந்தியா திரும்பினார். சென்னை மாகாணச் சட்டமன்ற உறுப்பினராக (1923–1929) பணியாற்றினார். பட்டியல் சாதியினருக்குச் சாலைகள், கிணறுகள், பொதுக் கட்டிடங்கள் மற்றும் சந்தைகளைப் பயன்படுத்தும் உரிமையைப் பெற்றுத் தருவதில் முக்கியப் பங்காற்றினார். 'பறையர்' அல்லது 'பஞ்சமர்' ஆகிய சொற்களுக்குப் பதிலாக 'ஆதி-திராவிடர்' அல்லது 'ஆதி-ஆந்திரர்' ஆகிய சொற்களைப் பயன்படுத்துவதை ஆதரித்தார கிராம நிர்வாக அதிகாரி (VAO) பதவிகளில் சாதி இந்துக்களின் ஏகபோக ஆதிக்கத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வலியுறுத்தினார். தொழிலாளர் நலத் துறையை (1919) நிறுவுவதில் பங்காற்றினார். முதல் ஆதி திராவிடர் மாகாண மாநாட்டிற்கு (1928) தலைமை தாங்கினார். மாநிலம் முழுவதும் மதுவிலக்கை அமல்படுத்தக் கோரினார். 1939-இல் தனது சுயசரிதையான "ஜீவிய சரித்திரச் சுருக்கம்" என்பதை வெளியிட்டார். வட்டமேசை மாநாடுகள் டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கருடன் இணைந்து, முதல் மற்றும் இரண்டாவது வட்டமேசை மாநாடுகளில் (1930 & 1931) ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதியாகப் பங்கேற்றார். பின்னர் 'தீண்டத்தகாதோர் சேவகர் சங்கம்' (ஹரிஜன் சேவா சங்) அமைப்பில் இணைந்து, அதிலிருந்து விலகினார். கௌரவங்களும் அங்கீகாரங்களும் 1945-ஆம் ஆண்டு, தனது 85-வது வயதில் காலமானார். பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தால் ராவ் சாகிப் (1926), ராவ் பகதூர் (1930) மற்றும் திவான் பகதூர் (1936) ஆகிய பட்டங்கள் வழங்கப்பட்டன. 1940-இல் "திராவிட மணி" என்ற பட்டம் இவருக்கு…
