இந்திய அரசியல்

SC/ST சட்டத்தின் கீழ் FIR பதிவு குறித்த சென்னை உயர் நீதிமன்ற தீர்ப்பு

• சென்னை உயர் நீதிமன்றம் SC/ST (அட்டூழியங்கள் தடுப்பு) சட்டம், 1989-ன் கீழ் FIR பதிவு குறித்து ஒரு முக்கிய தீர்ப்பை வழங்கியது.
• இதுபோன்ற வழக்குகளில் FIR பதிவுக்கு முன் எந்த ஆரம்ப விசாரணையும் அனுமதிக்கப்படாது என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது
• பிரிவு 18A (1) (a) பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர் (அட்டூழியங்கள் தடுப்பு) சட்டம், 1989, இது 2018 திருத்தத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
• உச்ச நீதிமன்றம் லலிதா குமாரி யு.பி. அரசு (2014) வழக்கில், பிடியாணையின்றிக் கைது செய்வதற்குரிய குற்றங்களில் FIR பதிவு கட்டாயம் என்றும் எந்த தாமதமும் பிரிவு 21-ஐ மீறுவதாகும் என்றும் தீர்ப்பளித்தது.

சமூக நீதி மற்றும் சமத்துவத்தின் அரசியலமைப்பு கட்டளை:

• பிரிவு 15(2) – சாதி அடிப்படையில் பாகுபாட்டை தடை செய்தல்
• பிரிவு 17 – தீண்டாமையை ஒழித்தல்
• பிரிவு 21 – கண்ணியத்துடன் வாழும் உரிமை
• பிரிவு 46 – SC/ST-களை சமூக அநீதி மற்றும் சுரண்டலில் இருந்து பாதுகாக்கும் நெறிமுறைக் கொள்கை

தேசிய ஒத்துழைப்பு கொள்கை 2025

• மத்திய உள்துறை மற்றும் ஒத்துழைப்பு அமைச்சர் அமித் ஷா ஜூலை 24, 2025-ல் தேசிய ஒத்துழைப்பு கொள்கை 2025-ஐ வெளியிட்டார்.
• நோக்கம்: அனைவரையும் உள்ளடக்கிய, உறுப்பினர்-மையமான, தொழில்நுட்ப-உந்துதலுடன் கூடிய கூட்டுறவு வளர்ச்சி.
• புதிய துறை கவனம்: சுற்றுலா, டாக்ஸி சேவைகள் (விரைவில் அறிமுகம்), காப்பீடு (விரைவில் அறிமுகம்), பசுமை ஆற்றல்.
• முக்கிய கவன பகுதிகள்
  • ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்கள்: தலித்கள், ஆதிவாசிகள் மற்றும் பெண்கள் இக்கொள்கையின் முக்கியமானவர்களாவார்
  • அனைவரும் உள்ளடக்கிய குறிக்கோள்: 130 கோடி இந்தியர்களையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை நோக்கமாகக் கொண்டது.

  முக்கியத்துவம்

  • சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இரண்டாவது ஒத்துழைப்பு கொள்கை (முதலாவது 2002-ல் வாஜ்பாய் அரசாங்கத்தால் கொண்டுவரப்பட்டது ).

  2034 உத்திசார்  குறிக்கோள்கள்

  • GDP-க்கு கூட்டுறவு துறையின் பங்களிப்பை மூன்று மடங்காக அதிகரிப்பது
  • கூட்டுறவு துறையில் 50 கோடி செயலில் உள்ள உறுப்பினர்கள்
  • கூட்டுறவு சங்கங்களில் 30% அதிகரிப்பு
  • ஒவ்வொரு கிராமம்/பஞ்சாயத்திலும் குறைந்தது ஒரு கூட்டுறவு சங்கம்
  • ஒவ்வொரு தாலுகாவிலும் ஐந்து மாதிரி கூட்டுறவு கிராமங்கள்

  கொள்கையின் ஆறு தூண்கள்

  • அடித்தளத்தை வலுப்படுத்துதல்
  • கூட்டுறவுகளில் துடிப்பை ஊக்குவித்தல்
  • எதிர்காலத்திற்கு சங்கங்களை தயார்படுத்துதல்
  • உள்ளடக்கம் மற்றும் வரவைவு அதிகரித்தல்
  • புதிய துறைகளில் விரிவாக்கம்
  • கூட்டுறவு வளர்ச்சியில் இளைஞர்களின் பங்கேற்பு

  கிராமப்புற பொருளாதார தாக்கம்

  • புதிய முயற்சிகளில் இருந்து வரும் லாபம் PACS (முதன்மை விவசாய கடன் சங்கங்கள்) வரை சென்றடைய வேண்டும்.
  • கிராமப்புற இந்தியாவில் லட்சியத்தை நிறைவேற்றத்திற்கான கருவியாக கூட்டுறவுகள் பார்க்கப்படுகின்றன.

  நீண்டகால விளைவுகள்

  • கார்ப்பரேட் துறைக்கு இணையாக கூட்டுறவு துறையை மாற்றுதல்
  • இலக்கு: 2047-க்குள் ஒரு விக்சித் பாரத் (வளர்ந்த இந்தியா)
  • கூட்டுறவு ஏற்றுமதி, பிராண்டிங் மற்றும் விதை உற்பத்தியின் மேம்பட்ட பங்கு
  • சுயசார்பு (ஆத்மநிர்பர் பாரத்) மற்றும் பொருளாதார கண்ணியத்தை ஊக்குவித்தல்
  •  தேசிய டிஜிட்டல் தொடர்பு கொள்கை (NDCP), 2018-ன் முன்னேற்றத்தின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.
    2030-க்குள் கவரேஜ் குறிக்கோள்கள்:
     4G உடன் நாட்டில் 100% மக்களை அடைவது
     5G உடன் நாட்டில் 90% மக்களை அடைவது
    பொருளாதார நோக்கங்கள்:
     இந்தியாவின் GDP-க்கு தொலைத்தொடர்பு துறையின் பங்களிப்பை இரு மடங்காக அதிகரித்தல்.
     ₹1,00,000 கோடி மதிப்பிலான வருடாந்திர முதலீட்டை ஈர்த்தல்.
    தொலைத்தொடர்பு ஏற்றுமதி மற்றும் ஸ்டார்ட்அப்களுக்கு ஊக்கம்:
     தொலைத்தொடர்பு தயாரிப்புகள் மற்றும் 5G சேவைகளின் ஏற்றுமதியை இரு மடங்காக அதிகரித்தல்.
     நாட்டில் தொலைத்தொடர்பு புத்தாக்க நிறுவனங்களின் எண்ணிக்கையை இரு மடங்காக அதிகரித்தல்.
     உத்திசார் கட்டமைப்பு: வரைவு கொள்கை 2030-க்குள் அடைய வேண்டிய 10 உத்திசார் நோக்கங்களை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
     தொழில்நுட்ப கவனம்: 5G/6G, செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), இணைய பொருட்கள் (IoT), குவாண்டம் தொடர்பு, செயற்கைக்கோள் நெட்வொர்க்குகள், பிளாக்செயின்.

    போஷ் சட்டத்தை அரசியல் கட்சிகள் பின்பற்ற உச்சநீதிமன்றத்தில் மனு
     பணியிடங்களில் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் துன்புறுத்தல் (தடுப்பு, தடை மற்றும் குறைதீர்ப்பு) சட்டம் (போஷ் சட்டம்) 2013-ஐ அரசியல் கட்சிகளும் பின்பற்ற உத்தரவிட கோரி, உச்சநீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது.
     போஷ் சட்டத்தின் கீழ் பாதுகாப்புப் பெறுவதிலிருந்து அரசியலில் ஈடுபடும் பெண்கள் விலக்கப்பட்டுள்ளனர். இது இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் 14, 15, 19, 21 ஆகிய பிரிவுகளுக்கு எதிரானது.

    இந்தியாவில் வேலையில் இருப்போர் எண்ணிக்கை 64.33 கோடியாக உயர்வு
     இந்தியாவில் கடந்த 2017-18ஆம் ஆண்டு வேலையில் இருப்போர் எண்ணிக்கை 47.5 கோடியாக இருந்த நிலையில் 2023-24இல் இந்த எண்ணிக்கை 64.33 கோடியாக உயர்ந்துள்ளது.
     2019-20இல் பணிக்கும் செல்லும் பெண்கள் 28.7 சதவீதம் என்ற நிலையில் இருந்து 2023-24இல் 40.3 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது.
     வேலையின்மை விகிதம் 6 சதவீதத்தில் இருந்து 3.2 சதவீதமாக சரிந்துள்ளது.
     இளைஞர்கள் மத்தியில் வேலை வாய்ப்பின்மை என்பது 17.8 சதவீதத்தில் இருந்து 10.2 சதவீதமாக குறைந்து விட்டது.