இந்திய அரசியல்

மத்திய தகவல் ஆணையம் (CIC)

• நிறுவப்பட்டது: தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் (2005) விதிகளின் கீழ், CIC 2005 ஆம் ஆண்டு மத்திய அரசால் நிறுவப்பட்டது. இது ஒரு அரசியலமைப்பு அமைப்பு அல்ல.
• உறுப்பினர்கள்: ஆணையம் ஒரு தலைமை தகவல் ஆணையரையும் பத்துக்கும் மேற்பட்ட தகவல் ஆணையர்களையும் கொண்டுள்ளது.
• நியமனம்: பிரதமரைத் தலைவராகக் கொண்ட குழுவின் பரிந்துரையின் பேரில், மக்களவையில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் மற்றும் பிரதமரால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட மத்திய அமைச்சரவை அமைச்சரைக் கொண்ட குழுவின் பரிந்துரையின் பேரில் அவர்கள் ஜனாதிபதியால் நியமிக்கப்படுகிறார்கள்.
• பதவிக்காலம்: தலைமைத் தகவல் ஆணையரும் ஒரு தகவல் ஆணையரும் 3 ஆண்டுகள் அல்லது 65 வயது அடையும் வரை, எது முந்தையதோ அதுவரை பதவியில் இருப்பார்கள். அவர்கள் மறு நியமனத்திற்கு தகுதியற்றவர்கள் (2019 ஆம் ஆண்டு தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம், 2005 இல் செய்யப்பட்ட திருத்தங்களின்படி).

CIC-யின் அதிகாரம் மற்றும் செயல்பாடுகள்:

• 2005 ஆம் ஆண்டு RTI-இன் கீழ் கோரப்பட்ட தகவல் தொடர்பாக எந்தவொரு நபரிடமிருந்தும் புகாரைப் பெற்று விசாரிப்பது ஆணையத்தின் கடமையாகும்.
• நியாயமான காரணங்கள் இருந்தால் (சுய-மோட்டோ அதிகாரம்) எந்தவொரு விஷயத்திலும் விசாரணைக்கு ஆணையம் உத்தரவிடலாம்.
• விசாரணை செய்யும்போது, ​​சம்மன் அனுப்புதல், ஆவணங்கள் கோருதல் போன்றவற்றில் ஆணையத்திற்கு சிவில் நீதிமன்றத்தின் அதிகாரங்கள் உள்ளன.
• மாநில தகவல் ஆணையம்:
  • இது மாநில அரசால் அமைக்கப்படுகிறது.
  • இது ஒரு மாநில தலைமை தகவல் ஆணையரை (SCIC) கொண்டுள்ளது மற்றும் முதலமைச்சர் தலைமையிலான நியமனக் குழுவின் பரிந்துரையின் பேரில் ஆளுநரால் நியமிக்கப்படும் 10க்கும் மேற்பட்ட மாநில தகவல் ஆணையர்களை (SIC) கொண்டுள்ளது.

   

  மொழி தொடர்பான அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவுகள்

  • இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்ட பிரிவு 343 – மத்திய அரசின் அலுவல் மொழியாக இந்தியும் ,அதனுடன் ஆங்கிலமும் பயன்படுத்துவதை உறுதிசெய்கிறது.
  • இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்ட பிரிவு 345 – மாநில வட்டார மொழிகள் குறித்தும்
  • இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்ட பிரிவு 346 – மத்திய மாநில அரசுகளின் தொடர்பு மொழி குறித்தும் விளக்குகின்றன.
  • இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்ட பிரிவு 348 – உச்ச நீதிமன்ற, உயர் நீதிமன்ற வழக்காடு மன்ற மொழியாக ஆங்கிலம் மட்டுமே திகழும் எனவும் வகைப்படுத்தியுள்ளது.
  • ஜனாதிபதியின் ஒப்புதலுடன் உயர்நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளில் இந்தி அல்லது பிற மாநில மொழிகளைப் பயன்படுத்த பிரிவு 348(2) அனுமதிக்கும் அதே வேளையில், இறுதித் தீர்ப்புகள், ஆணைகள் அல்லது உத்தரவுகள் இன்னும் ஆங்கிலத்திலேயே இருக்க வேண்டும்.
  • தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை இன்றுவரை ஆங்கிலம் மட்டுமே உயர் நீதிமன்ற மொழியாக உள்ளது.
  • அருணாசலப் பிரதேசம், நாகாலாந்து, மேகாலயம் ஆகிய மாநிலங்களில் ஆங்கிலம் மட்டுமே ஆட்சி மொழியாக உள்ளது.
  • இதைத் தவிர்த்து, இந்திய மாநிலங்களில் 10க்கும் மேற்பட்ட மாநிலங்களில் தாய்மொழியுடன் ஆங்கிலமும் ஆட்சி மொழியாக உள்ளது